hikayeci

Misafir yazar: Sema Semih,   bükak

Merhaba,

Sunumumun başlığı “Üniversitede Trans Olmak.” İlk önce bu başlığı sorunsallaştırıp söze başlamak istiyorum. Altı yıldır Boğaziçi Üniversitesi’ndeyim ve bu süre boyunca istikrarlı bir şekilde “bir şey” olmadım. Bazen kadın, bazen erkek, bazen ne kadın ne erkek, bazen hem kadın hem erkektim. Üç yıl önce “Transseksüel bir kadınım ben.” diye çevreme açılmıştım. O zaman yazdığım bir yazıda kendi durumumu şu şekilde ifade ediyorum:

        "Üniversiteye gelmem, kulüpte çalışma yapan feminist kadın arkadaşlarla karşılaşmam hâlihazırda kafamda yer alan cinsiyet kimliğime dair soruları kendime tekrar sormama fırsat yarattı. Uzun ve meşakkatli bir sorgulama sürecinin ardından transseksüel olduğumu kabul ettim. İçimde, bir yandan bireysel var oluşumu tanımlamamın, hayatta durduğum yeri bulmanın sevinci vardı, bir yandaysa şimdiye kadar sindirilen, ötekileştirilen, istenmeyen kadınlığı(mı) olabildiğince çok insana duyurabilme isteği."



( Devamı )

eyy trans cemaaati, nedir benim bu çektiğim? niye bu kadınlar bana yüz vermiyor? ha, niye? dertleri ne? benim gibin yakışıklı trans adamı nerde bulacaklar? bilgi, kültür, espri, zeka, incelik ne ararsan var. similyaysa portatif olanından, putkaysa putka, kassa türk kası var;  kıl tüyse "metroseksüel" erkek diyorum başka bir şey demiyorum. tamam canım, ben de herkesten hoşlanmıyorum, ben de her benden hoşlanandan hoşlanmıyorum. ok. ayrıca, benden hoşlananlardan, hoşlandığını açık net belli edenlerden kaçtığımı da biliyorum ama oralarda da birazcık ilerleme sağladım.
 
biliyorum, burnumun dibinde hiç farkında olmadan başka biri de çıkabilir. Doğru.  Hanidir, 5 seferdir, farklı kişilerden aynı hayır cevabını aldığım içindir. Elbet bir yerden denk gelecek ama ne zaman ya cemaat-i trans!

On altı aralık gecesi kınam yakıldı. Ben ve bir trans kadın arkadaşım kendi bedenlerimizde ameliyat yoluyla bir takım değişiklikler yaptırmaya karar verdik, ikimizin de bu ameliyatları olabilmesi için paraya ihtiyacı vardı. Arkadaşlarımız başka trans arkadaşlarımıza da düzenledikleri bir dayanışma gecesi düzenledi. Bu kararımızı kına gecesiyle kutladık. Arkadaşım tiyatro oyuncusu, bir dizi oyun anlaşması yapmış, gecenin gelirini bana bıraktı. Sağ olasın.
 
( Devamı )

Bu aralar ismim üzerinden birkaç güzel deneyim yaşadım. Biraz da iyi deneyimleri paylaşayım. Hepimizin morali düzelsin.
 
İki ay önce bir etkinlik sonrası altı yedi kişi hem yemek hem sohbet için bir lokantaya girdik. Grupta tanıdığım iki kişi vardı. Biri bana Ayşegül diye sesleniyordu, diğer arkadaş ise trans olduğumu biliyordu.  Diğerlerinin yüzleri aşinaydı, eylemlerde karşılaşıyorduk ama sohbet etmişliğimiz yoktu. Bu yüzden ne bilip bilmediklerini kestiremedim. Tanımadıklarımla tanıştım.
 
Bir tanesi ismimin çok değişik olduğunu söyledi. Anlamını merak etti. Biraz sıkıldım. Bir şey söylemek istemedim. Madiledim. Ben sizin isimlerinizin anlamını merak etmiyorum dedim. Beni tanıyan arkadaşlardan biri atladı, “Aligül adını kendi koydu” dedi. Sonra bir başkası bana nereli olduğumu sordu, arkasından da Kürt ve Alevi olduğunu söyledi. “Bizim oralarda Aligül çoktur. Ali’yi severler, sevgilerini gül ile simgeleştirirler” o yüzden nereli olduğunu sordum” dedi. Gülümsedim. Trans erkek olduğumu söyledim. Sonra da “desene fahri Alevi olarak tanıtabilirim kendimi. Sağ ol. Bana anlatacak bir hikâye daha çıkardın” dedim.
 
--------------------
 
Bazen akşamları Karaköy’den Kadıköy’e geçerken bir kadınla karşılaşıyordum. Yüzü çok tanıdıktı ama bir türlü çıkaramadım nereden tanıdığımı. Yine karşılaştık. Selamlaştık. Bana Amargi’nin yeni yerinin nasıl olduğunu sordu. Daha görmediğimi ama taşınma işleriyle uğraşıldığını söyledim. Kadın, “biz kadınlar girdiğimiz her yeri güzelleştiririz” dedi.
Gülümsedim ama sesimi çıkarmadım. Durakladı. “Yanlış bir şey demedim, değil mi?” dedi.  “Hayır demedin. Kadınlar girdikleri yerleri güzelleştirirler” dedim. Biraz daha sohbet ettik. Ne iş yaptığımızdan, o günümüzden bahsettik. Vapur Kadıköy’e yanaşırken ismini sordum, söyledi. Ben de benimkini söyledim. “A ne güzel bir isim. Hem Ali’si var, hem Gül’ü” dedi. Ben de ismimi sevdiğimi söyledim. “Kimlikteki ismin mi” diye sordu. Olmadığını söyledim. “Ben de ismimi değiştirdim. İki şahitle değiştirebiliyorsun biliyor musun?” dedi. Sonra da değiştirmek istersen sana şahitlik yaparım “Aligül’ü doğduğundan beri tanıdığımı söylerim” dedi. Gülümsedim. Şimdilik düşünmediğimi söyledim ve teşekkür ettim. Sonra da ikimiz de kendi yolumuza gittik.
 
 
 

Son zamanlarda, hayatımın büyük bir bölümünü geçirdiğim feminist, LGBT, queer topluluğunda çokça zikredilen bir kavram var: seks pozitif. Hayır, bir hastalık değil. Ben de çok fazla bir şey bilmiyorum o yüzden internette baktım basit anlamıyla “ karşılıklı rızaya dayalı cinsel eylemlerin sağlıklı ve zevk alınabilir olduğunu kabul etmek, cinsel zevkleri, cinsel deneyimleri cesaretlendiren insan cinselliğine yönelik tüm tutumlardır” diyor. Aslında (1980’lerden itibaren Avrupa ve Amerika’daki) feminist hareket için eski, benim için yeni bir kavram.
 
( Devamı )

Bu yazı çocuklukta yaşanmış bir taciz, cinsel istismarla ilgili. Olayın nasıl olduğunu detaylarıyla anlatıyor. Eğer siz de böyle bir şey yaşadıysanız bu tür yazıları okurken eski korkuları vs. tekrar hissedebilirsiniz. Tetikleyebilir.


1
 
Eş zamanlı üç şey oldu. Birincisi; bir kadına duyduğum hislerin karşılığının olup olmadığını anlamaya çalışıyordum. Benden hoşlanıyor muydu, hoşlanmıyor muydu? Geçmişte de kadınlara âşık oldum, çoğunda da bana karşı bir şey hissetmedikleri cevabını aldım. Üzüldüm. Bir süre sonra hislerim geçti, bazıları arkadaşım, dostum olarak hayatımda yer almaya devam ettiler. Ret edilmek, zorlandığım ama nasıl başa çıkacağımı bildiğim bir şeydi.
 
( Devamı )

Bu yazı çocuklukta yaşanmış bir taciz, cinsel istismarla ilgili. Eğer siz de böyle bir şey yaşadıysanız bu tür yazıları okurken eski korkuları vs. tekrar hissedebilirsiniz. Tetikleyebilir.

Son zamanlarda hem deneyimlerim hem de cinsel istismar üzerine çalıştığım terapi kitabı beni “dokunmak” ve “dokunulmak” üzerine düşünmeye sevk etti. Kimlere dokunuyorum? Kimlerin bana dokunmasına izin veriyorum? Hangi hislerle dokunuyorum? Bir sürü soru geliyor aklıma. Dokunmak beş duyu organından biri olarak tanımlanıyor. Fil hafızası diye buna derler işte, nerden hatırladıysam! Trans olmak, kadınlardan hoşlanıyor olmam ve çocukluğumda yaşadığım birkaç travma bedenimle ve başka bedenlerle olan ilişkimi tamamen değiştirmiş. Tabii ki hep aynı kalmıyorum. Kimse kalmıyor, hepimiz bir değişimin devinimin içindeyiz. Benim hayatımda da toslayıp durduğum duvarlar alçalıyor, canımı acıtan olaylar etkilerini yitiriyorlar.
 
( Devamı )